Even voorstellen 

Dé verhalenverteller van Almere, Roel van Rijnsoever (63), vertelt met zichtbaar plezier en veel humor over zijn vrijwilligerswerk bij Stad & Natuur. Na 13 ambachten als o.a. stuurman, belastingdienst ambtenaar, medewerker Akzo, bakkersknecht en docent Maatschappijleer en NT2 (taal) begon Roel zijn carrière als vrijwilliger. In de crisisjaren was het namelijk moeilijk betaald werk te vinden en Roel hoorde in die tijd de uitspraak die zijn motto werd: “Ik ben rijk genoeg om arm te leven”.  

Zijn vrijwilligerswerk 

Roel reageerde 15 jaar geleden met 30 anderen op de oproep van Stad & Natuur in de Almere deze Week voor voorlezers: “Het was de bedoeling dat wij aan het einde van het schooljaar kinderen uit groep 1 en 2 zouden voorlezen in het Eksternest. Uiteindelijk zijn we met 8 vrijwilligers verhalen gaan vertellen en ik bleek dat ontzettend leuk te vinden. Zo werd ik een echte verhalenverteller en dat doe ik nog steeds, ook tijdens bijvoorbeeld de Nacht van de Nacht en de Sterrenkijkavonden. Maar als vrijwilliger van Stad & Natuur help ik vooral bij de educatie ochtenden voor scholen.” 

Stad & Natuur heeft voor scholen een educatie aanbod met lessen over de natuur voor de leerlingen. Roel: “Vrijwilligers schrijven zichzelf in voor deze activiteiten en ik vul graag de gaten in het rooster. Tijdens zo’n lesdag komen er 2 klassen naar de Kemphaanstraat en daar vertellen we deze kinderen mooie verhalen over bijvoorbeeld uilen, bosbouwvakkers of bijen. Daarna gaan we een wandelspeurtocht doen en help ik de kinderen met de opdrachten”. 

Zijn reden

Roel grapt dat vrijwilligerswerk hem alleen maar inspanning en grijze haren kost, maar natuurlijk levert het vooral heel veel contacten, plezier, gezelligheid en waardering op: “Echt, waarom zou je géén vrijwilligerswerk doen? Je ontmoet mensen die je anders nooit zou ontmoeten en je doet dingen die je anders nooit zou doen! Het is heel fijn om fysiek en vooral lekker buiten bezig te zijn.”  

“Af en toe hebben we met alle vrijwilligers een uitje. Laatst mochten we zo een kookworkshop beleven, zo’n kookworkshop met verloren groenten, groenten die anders weggegooid zouden worden omdat de wortel te krom is. Nou, met een groepje begonnen we aan de pompoencake en voor we het wisten gooide een van ons een snuf zout in het deeg… Dat hebben we geweten! De pompoencake was niet te eten en we waren als groep natuurlijk het mikpunt van spot die avond. Maar wat hebben we gelachen met elkaar! En nu moet ík voor de kerstbijeenkomst natuurlijk een mooi verhaal schrijven over dit fiasco. Je kunt me altijd inhuren als verhalenverteller, ik kom graag langs bij particulieren of bedrijven!”